Terug

Ons verhaal

In 2003 na lang nadenken besloten wij een hond te nemen, maar ja wat voor een hond. Dus naar de bibliotheek om 20 encyclopedieën te halen. Avonden hebben wij lopen bladeren om te kijken wat wij wilden. Al snel bleek dat wij voor het poolhondentype vielen, het onafhankelijke karakter en de mooie uitstraling sprak ons erg aan. Een husky of Malamute wilden wij niet, want die moesten wel erg veel beweging hebben. Toen kwamen we langs de Akita. het boekje wat wij aan het doorbladeren waren ging vooral over het gedrag want dat is toch het belangrijkste als je een hond uit gaat zoeken. Ik weet nog precies wat erin stond: evenwichtig, intilligent, waaks zonder blafferig te zijn, trouw etc. En het eerste wat wij dachten was "WAUW", dat is het!

Dus het internet op, zoeken naar pups. Er was een fokker die had pups, meteen gebeld, maar helaas geen teefje meer beschikbaar. Na verder zoeken kwamen we een advertentie tegen van iemand die vele rassen had zo ook de Akita. Dus wij opgebeld en langs gegaan. Daar stond de pup al op een veldje klaar, ouders niet aanwezig en broertje werd uit een geblindeerde schuur gehaald, het voelde echt niet goed aan. Later werden wij bekend met de term broodfokker en zeer waarschijnlijk dat we bij zo'n zogenaamde broodfokker zijn geweest. Wat ben ik blij dat we daar geen pup hebben gekocht.

Weer een andere fokker gebeld, bleek dezelfde te zijn als de eerste (stom). Er was een teefje afgezegd, die mensen namen een reu, dus wij konden nu langskomen voor een gesprek. Alsof het zo had moeten zijn.

Chika
We vertrokken naar spijkenisse om kennis te maken met Rinus en Ineke en hun Akita's en Husky's. Dat was de eerste keer dat wij in contact kwamen met echte volwassen akita's. We werden overdonderd door de honden, ze waren wel wat anders als in de boekjes (in de oude encyclopedieën zijn het American Akita's). Maar wat een geweldige honden. Wat een verschil met waar we eerst waren, hier waren beide ouders aanwezig. Ze toonden de gezondheidsuitslagen van de honden, alles was netjes in orde.
We werden overspoeld met informatie, ze hadden zoveel dingen te vertellen,
de positieve dingen van het ras, maar ook de dingen als dominantie waar je rekening mee moet houden en dat ze vaak niet los kunnen.
Op het moment dat we daar waren, waren de pups 4 weken oud en hele lieve bolletjes. Na veel foto's gemaakt te hebben gingen we naar huis.
Tussendoor nog een keer langs geweest om o.a te zien welk pupje van ons werd, we hadden de laatste keus dus welke overbleef was voor ons.
Op 14 juli mochten wij ons 8 weken oude pupje ophalen.
Het pupje wat Rinus en Ineke voor ons in gedachten hadden was ook het pupje wat overbleef, wij hadden ook het meeste gevoel bij haar en noemden haar Chika.

De maanden die volgden waren prachtig, zo'n pupseltje in huis, "heerlijk", we waren de hele dag met haar bezig. Ook naar puppycursus waar ze het als de beste deed. We gingen met haar naar het recreatiepark, eerst 10 minuten en elke maand ietsje langer. Ze liep lekker los en speelde met alle hondjes die we tegenkwamen. We merkten 9 maanden niks van de dominantie en het niet los kunnen, alles liep op rolletjes. Na 9 maanden vond ze andere honden steeds minder leuk, en het spelen werd steeds vaker vechten, en ze kon steeds minder los. Wij hebben daar echt aan moeten wennen, een hele omschakeling was dat. Chika is een schat van een hond wel wat terughoudend naar mensen, maar daarom voel je je als baas speciaal.
Wij hebben een superband met haar, ze is vanaf het begin echt ons hondje, ze past perfect bij ons.

Ik ben na de puppycursus doorgegaan met de vervolgcursus, maar omdat de oefeningen te statisch waren voor haar vond ze er niks aan. Daarna ben ik verder gegaan met de recreantencursus (spelletjes op basis van gehoorzaamheid). Na 3 keer die cursus gedaan te hebben ging Chika andere oefeningen steeds leuker vinden. Daarom zijn we begonnen met de sporttraining (een voorloper op de G&G). Ze doet dit hartstikke goed en vind het super om mee te gaan naar de hondenschool. Ik vind het geweldig om met haar te trainen. Ze heeft veel aandacht voor mij (of is het omdat ik het lekkers heb ;-) ) en omdat ze heel erg slim is heeft ze de oefeningen snel door.

Tweede Akita
Wij hadden vanaf het begin gezegd wij willen later 2 honden, alleen hadden we zoveel plezier van Chika dat de 2de hond er eerder bij zou komen als gepland. Eerst goed nagedacht of het nog een Akita zou worden of een ras wat meer sociaal is naar andere honden, omdat we daar echt aan hebben moeten wennen. maar na goed nadenken was de conclusie dat het toch een Akita werd. Omdat we met Chika ook wel showtjes en clubmatches deden, maar niet verder kwamen als een Zeer goed, wilden we een reu die qua uiterlijk wat meer geschikt voor het showen was. Ook wilden we een hond die wat opener naar mensen is. Dus kijken op internet wat voor combinaties er gedaan zouden worden (stiekem volgde ik dat al een hele tijd en wist dus wel waar ik moest kijken). Ik heb fokkers gemaild en we zijn bij fokkers langs geweest.

Uiteindelijk hebben we een pup uitgezocht bij Gabriela in Duitsland. Ik was helemaal gek van de vader, een prachtige hond. En dat we bij haar waren kwam de moederhond ons vrolijk gedag zeggen, de vader was vriendlijk maar minder enthousiast, dat was precies wat we zochten. Chika ging de 2 keren daarop met ons mee om te kijken of het klikte met de pup. De eerste keer dat hij 7 weken was, en de tweede keer dat we hem ophaalden. Op de heenweg om hem op te halen hadden we besloten dat hij Kami zou gaan heten, een makkelijk uitspreekbare naam en toch Japans. We hadden een hele week heel veel namen voorbij zien komen, maar wat Ron mooi vond vond ik niet mooi en andersom. De rest was niet uit te spreken, kami vonden wij allebij een mooie naam. Chika vond het prachtig en gedroeg zich in het begin echt als een moedertje.

Kami
Kami is een hele andere hondje dan Chika. Kami is zoals we wilde veel opener naar mensen, hij zegt iedereen vriendelijk gedag. Dat was in het begin heel erg want tijdens wandelingen sprong hij tegen iedereen op die ons passeerde, dat is nu na veel oefenen gelukkig wel minder. Ook is het een echte knuffelkont, hij komt heerlijk bij je liggen, ook bij visite. Wel was hij in de puberteit een stuk moeilijker dan Chika, trekken aan de lijn, telkens een andere kant op willen, bijten in de lijn, als je nee zegt nog een keer proberen etc. Wij moesten ook echt zorgen dat we conseguent bleven, want geef je hem een vinger dan pakt hij je hele hand. Met Kami heb ik puppycursus , jonge hondencursus en prebehendigheid (behendigheid voor pups) gedaan. Ook volgden we ringtraining met hem.

Dat Kami 9 maanden namen we een andere smaak van het normale voer. Hij ging hiervan aan de diarree. Denkende dat het door het voer kwam keken we het nog even aan. Omdat het na een aantal weken niet beter werd kochten we de oude smaak weer. Maar de diarree hield aan. Soms was het echt diarree en dan weer wat te dunne poep, het was echter altijd een cementachtige kleur. Kami begon op een gegeven moment gewicht te verliezen terwijl een reu van toen 10 maanden in gewicht hoorde aan te komen. Hij werd ook sloom en was niet de speelse, enthousiaste pup die hij hiervoor was.
Na zoeken op internet en uiteraard een bezoek bij de dierenarts kwamen er erachter dat het wel eens EPI (exocriene pancreas insufficientie) kon zijn. We hebben bloed, urine en ontlasting laten onderzoeken en een zogenaamde TLI test laten doen.
Het kwam erop neer dat Kami inderdaad EPI heeft en dat dat waarschijnlijk komt door een acute pancreasontsteking. Dat houd in dat de alvleesklier ontstoken is en daardoor zoveel enzymen afscheid waardoor de alvleesklier zich zelf als het ware opeet. Hierdoor scheid de alvleesklier geen enzymen meer uit waardoor uiteindelijk de voedingstoffen niet door het lichaam worden opgenomen. Dit verklaarde ook meteen de poep en het vermageren. We kregen een potje met pancreaspoeder mee waar dus de enzymen inzitten en we stapten over op Duck voer welke een speciale pancreasvariant heeft. Sinsdien gaat het goed met Kami. Hij had een achterstand maar heeft die inmiddels ingehaald.

Hij is inmiddels uitgegroeid tot een reu van 64 cm en 34 kilo (wat we nooit meer hadden verwacht) met een heerlijk karakter. Het is een enorme knuffelkont, erg op ons gesteld. Altijd vrolijk en in voor een wandeling. Met wandelen gaat hij heerlijk zijn eigen gang en heeft weinig aandacht voor andere honden tenzij andere honden echt komen snuffelen, dan moet hij wel ff laten zien dat hij een echte akitareu is. Hij is bijna nergens van onder de indruk, staat stevig in zijn schoenen en is dol op kinderen. Hij gedraagt zich vaak als een hele grote pup, zo ziet hij er ook uit. Het is echt een heerlijk manneke.

Samen
Chika en Kami zijn dol op elkaar, en we vinden het heerlijk om ze samen te zien. Ze zijn een goed team met zijn tweeën, en vullen elkaar goed aan. Ze hebben ondanks de typische akitaeigenaschappen toch wel een heel ander karakter, misschien dat ze daarom zo goed bij elkaar passen.
Wij genieten in ieder geval iedere dag van ze. En hopen dat ook nog lang te kunnen doen.

Verdere intresses
Ron gaat in zijn vrije tijd graag vissen. Op de fiets erop uit om te snoeken of aan het water op een stoeltje om karper te vangen.
Soms neemt hij dan de honden mee, die vinden het heerlijk om op het gras bij het water te liggen.



Tamara haar intresses liggen meer bij de honden. Trainen op de hondenschool waar ze tevens vrijwilliger is. Verder is ze verslaafd aan internet en zit dan ook vaak achter de computer. Struint alle akita sites af en is op verschillende fora te vinden. Verder is een grote hobby het maken van websites. klik hier voor meer informatie daarover.